De rust, de rode aarde, het uitzicht op het meer. Sinds 1989.
Toen onze ouders deze schaapskooi uit de jaren 1960 kochten, was het gezin net vanuit Zwitserland aangekomen. Ginds was alles strak geregeld; hier was het vrijheid. Maar vrijheid die verdiend moest worden: de plek lag bedolven onder het puin van de vorige eigenaar — meerdere vrachtwagens om alles af te voeren — en in de schaapskooi lag een meter mest opgehoopt, waar de schapen sliepen. Tot onze komst huisden er trouwens nog steeds schapen en werden er in een omheining enkele wilde zwijnen gevoerd. Het Lac du Salagou? Onzichtbaar. Alles moest worden vrijgemaakt voordat we het uitzicht ontdekten waar de Bergerie nu om bekendstaat.
Twee jaar werken met familie, vrienden en buren. De kinderen ook: op ons elfde of twaalfde duwden we de kruiwagen, vulden we de cementmolen, dichtten we de kieren tussen de bakstenen. In 1992 openden de eerste vier gîtes Bergerie — uitgehouwen in de schaapskooi zelf. Uit die tijd blijven de twee grote metalen dubbele deuren waardoor de dieren naar buiten gingen, het dak met Romeinse pannen van Papillon en Mimosa, en twee oude waterputten. Tijdens de werken hadden we zelfs nog een koe en een paar schapen — de laatste viervoetige bewoners van de schaapskooi.
In 1997 kwam het zwembad uit de grond. In 1998 begon onze vader aan het toekomstige familiehuis. Met zijn vijven woonden we intussen in wat later Papillon en Mimosa zou worden — daar komt ook de verbindingsdeur tussen beide vandaan. En 's zomers verhuurden we Papillon terwijl we allemaal in Mimosa kropen. In de zomer van 2000 werden beide echte gîtes. Papillon draagt de bijnaam van onze grootvader, die hier enkele jaren met zijn zus heeft gewoond.
Een van de zonen was in 2000 in Zwitserland gaan werken; hij kwam terug in 2002. Zijn vader stelde hem toen voor om samen twee nieuwe gîtes te bouwen aan het einde van de schaapskooi: Lavande en Garrigue, klaar in de zomer van 2004. Lavande, omdat onze moeder dol is op lavendel; Garrigue, omdat de gîte uitkijkt op de garrigue.
Daarna kwamen de drie gîtes Salagou, een nieuw gebouw in het verlengde van de schaapskooi, klaar in de zomer van 2008 — drie gîtes gebouwd voor het weidse uitzicht neerwaarts over het meer. In 2009 completeerde het huis aan het einde van de gîtes Salagou de Bergerie. Elf gîtes, ontstaan uit dertig jaar bouwen in familieverband.
Onze ouders wonen hier nog steeds, in Mas Delon — een plaatsnaam die al lang voor onze komst bestond. Drie generaties kruisen elkaar op het domein en er is altijd iemand aanwezig om u te ontvangen. Na meer dan vijfendertig jaar is het antwoord op de vraag „waarom nog doorgaan?" niet veranderd: dit is geen verhuurbedrijf, dit is ons leven.
Het domein bestaat uit garrigue, ruffe-rots — tot in een kleine canyon van rode aarde — en bossen op de hellingen: olijfbomen, steeneiken, essen, en wijngaarden op de vlakte bij het meer. U komt er wilde zwijnen, reeën, vossen, hazen en roofvogels tegen, plus de zes katten van de familie.
Wandelpaden en mountainbikeroutes vertrekken vanaf de gîtes; reken op 40 minuten lopen naar het meer. Boven op de hoogte biedt het plateau van Cayroux een panorama waarvan u bij helder weer de zee kunt zien, en verspreid over het domein liggen enkele kleine ruïnes.
In sommige zomers kijken we zelfs toe hoe de Canadair-blusvliegtuigen water uit het meer scheppen. 's Nachts is er totaal geen lichtvervuiling: de Melkweg is met het blote oog zichtbaar en u kunt in de tuin liggend vallende sterren tellen, gewiegd door de krekels.
Elk met zijn eigen schaduw, zijn eigen licht, zijn eigen sfeer. In de loop der jaren ontstaan, alle geworteld in hetzelfde domein.
Vier gîtes uitgehouwen uit de oude schaapskooi in 1992 — elk met zijn eigen licht, zijn eigen schaduw, zijn eigen moerbeiboom.
Hier is het allemaal begonnen, in 1992. De muren van de oude schaapskooi, het uitzicht op de tuin en vooral: uw moerbeiboom. Een natuurlijke parasol die het terras schaduw geeft van mei tot september. U ontbijt er tegenover de ochtendzon en blijft er 's avonds nog wat hangen. Georiënteerd op het zuidoosten, waar het licht vroeg en zacht binnenvalt. De gîte van de terugkerende gasten die weer naar „hun bergerie" komen.
Dezelfde steen, dezelfde geschiedenis: een van de eerste vier gîtes ontstaan uit de oorspronkelijke schaapskooi. Zijn zuidoosterterras leeft onder de moerbeiboom — de schaduw is er voordat u erom vraagt. Uitzicht op de tuin, het verwarmde zwembad op enkele passen, het meer een beetje verder. Een eenvoudige, eerlijke gîte waar u de hele zomer buiten luncht en dineert, zonder ooit naar schaduw te moeten zoeken.
De derde van de historische gîtes. Wat u hier het beste zult doen? Niets. Een ligstoel onder de moerbeiboom, het geluid van de krekels, de tuin voor u. Het terras kijkt uit op het zuidoosten: zachte zon 's ochtends, diepe schaduw 's middags. 's Avonds brengen enkele passen u naar het zwembad — of kijk gewoon omhoog naar een hemel zonder één verdwaald lichtje.
De laatste van de vier gîtes uitgehouwen uit de schaapskooi in 1992 — twee jaar bouwen in familieverband, cementmolen en kruiwagen. Vandaag: een terras beschaduwd door zijn moerbeiboom, uitzicht dat rust op de tuin, de rust van het domein rondom. De oriëntatie op het zuidoosten geeft heldere ochtenden en schaduwrijke middagen. Het perfecte vertrekpunt voor de wandelpaden van het domein.
Drie gîtes gebouwd voor het weidse uitzicht neerwaarts over het meer — het uitzicht dat hen hun naam gaf.
Open de luiken: het Lac du Salagou ligt vlak beneden, nog spiegelglad. De drie gîtes Salagou werden voor dit duikelende uitzicht gebouwd — daar komt hun naam vandaan. Een privé, omheind terras op het zuidoosten: de ochtendkoffie wordt gedronken tegenover het water. De kinderen en de hond spelen veilig en u laat het meer geen moment uit het oog.
Vanaf het privéterras strekt het meer zich voor u uit, omlijst door rode aarde. Op sommige zomerdagen duikt er een Canadair-blusvliegtuig omlaag om water te scheppen — het soort schouwspel dat u niet kunt inplannen. Georiënteerd op het zuidoosten, volledig omheind: perfect met jonge kinderen of een huisdier. 's Avonds draait u uw stoel gewoon naar het westen en kijkt u toe hoe de ruffe-heuvels in vuur en vlam staan.
De jongste van de drie gîtes Salagou, opgeleverd in 2008, met hetzelfde uitzicht dat het gesprek stillegt: het meer beneden, de ruffe-heuvels rondom. Privé, omheind terras op het zuidoosten. Dit is de gîte voor beschouwers — vissers die het water afspeuren, wandelaars die het pad van morgen uitkiezen, en iedereen die buiten dineert tot de Melkweg aangaat.
Vier unieke gîtes, elk met een eigen karakter en capaciteit.
Papillon was onze grootvader. Hij woonde hier, in dit deel van het familiehuis dat in 2000 een gîte werd — het oorspronkelijke dak met Romeinse pannen getuigt er nog van. Een groot terras op het zuidoosten dat uitkomt op de tuin, en een kleine wijnrank die eind zomer haar druiven geeft: bedien uzelf. Te koppelen met Mimosa om een hele stam onder één dak te verenigen.
Ons oude huis — met zijn vijven woonden we hier. Het is de cocongîte van de Bergerie: een klein terras op het zuidoosten en slaapkamers gericht naar de achterkant van het domein, aan de kant van de garrigue. Het resultaat: de koelste van de elf, zelfs op het hoogtepunt van augustus, en nachten van absolute rust. Op de hoek van het terras bloeide vroeger een mimosa — die gaf de gîte zijn naam. Te koppelen met Papillon voor grote families.
Hij kijkt uit naar de achterkant van het domein, waar de garrigue begint — vandaar de naam. Het is ook de toegankelijke gîte van de Bergerie: gelijkvloers, met een privéparkeerplaats verhard tot aan de deur, ontworpen zodat iedereen zonder hindernissen van het domein kan genieten. Terras op het zuidwesten: hier is het einde van de dag het mooiste, wanneer het licht door de eiken filtert.
De naam komt van onze moeder, die dol is op lavendel. We hebben de gîte in 2004 zelf gebouwd, als uitbreiding van de schaapskooi. Zijn troef: een groot terras met dubbele oriëntatie, zuidoost én zuidwest — de ochtendzon EN de avondzon. Twee tafels, twaalf stoelen. Hier komen stammen bijeen, lopen de maaltijden lang uit en wil niemand de tafel afruimen.
Elf gîtes wachten op u in de Bergerie — terug naar de startpagina om de uwe te kiezen.
